درس گفتار

انسجام اجتماعی

انسجام

انسجام یا همکاری گروهی، به معنای نظم دادن و روان ساختن انجام کارهای اجتماعی در زمینه‌های همگانی و عمومی است و به‌خصوص زمینه‌هایی را شامل می‌شود که در فرآیند آن کارهای خدماتی، اجتماعی و اقتصادی مورد نیاز جامعه صورت می‌گیرد بهبود محیط‌زیست، ارتقاء کیفیت محیط زندگی، ایمنی و امنیت، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان از این دسته‌اند.
بنابر این مواردی چون
– درک اثرات هم‌افزائی در انسجام
– علاقه‌مندی به کار در گروه
– اعتقاد به تقسیم کار براساس توانمندی و مهارت با اختیار و مسئولیت‌پذیری
– انجام کار براساس قواعد مشخص و استانداردهای تعریف شده
– نظم در گروه
– ایجاد تفاهم و همفکری همه اعضاء
از دلایل موفقیت در انسجام اجتماعی است.
انسجام اجتماعی که اولین بار توسط امیل دورکیم جامعه‌شناس و شهرساز آمریکائی مطرح شد شامل دو مؤلفه مکانیستی و ارگانیکی است.
در بخش مکانیستی و یا عملکردی و رفتاری تنظیم و تقسیم کار صورت می‌گیرد و در بحث ارگانیک انسجام به همکاری فکری و ذهنی گروه و اعتقاد به نتیجه نهائی به عملکرد تک‌تک اعضاء دارد.
در انسجام ضمن آنکه اعضاء گروه به لحاظ کارکردی به هم وابسته‌اند بعد از زمانی همکاری به لحاظ ذهنی و عاطفی نیز احساس نزدیکی با یکدیگر پیدا می‌نمایند.
مهم‌ترین اصل در انسجام همگرایی در اندیشه و عمل است. در موفقیت بیشتر این ویژگی اجتماعی میزان و شدت علاقه‌مندی اعضاء و فراگیرشدن آن در کل گروه محلی اثر بسیاری دارد.
انسجام اجتماعی زمانی به بلوغ خود می‌رسد که افراد علاوه بر بالا بردن و افزایش نتایج عملکرد خود از طریق همکاری و همفکری در گروه با تنش‌زدائی و مفاهمه بیشتر در توانمندسازی خود نیز به‌خصوص در زمینه‌های فعالیت و ارتباطات خود با دیگران عمل نموده و باعث افزایش آن شود.
تصوراتی چون، تحمل کار و فشار بیشتر، مسئولیت‌پذیری بالاتر، کوتاهی دیگران در کار و مقایسه و ارزیابی مستمر ذهنی عملکردها باهم از آسیب‌های جدی به انسجام است. حتی در انسجام پیشنهاد می‌شود که افراد ضعیف و ناتوان نیز به جهت احساس عزت و اعتماد حضور داشته و افراد توانمندتر بخش بیشتر و یا مهم‌تری را در کنار آنان به عهده بگیرند و علاوه برعدم تحقیر تلاش‌های اندک آنان را نیز تشویق نمایند و حتی به نیابت از هم مسئولیت‌های دیگران را انجام دهند. مهم‌ترین مسئله در جمع خواستن و علاقه‌مند بودن و تلاش کردن مهم است. نتوانستن به توانایی افراد گروه برمی‌گردد که می‌تواند توسط دیگران جبران شود، زیرا درنظر ارگانیکی و طبیعی تأثیر کار هریک از افراد گروه نتیجه نهائی را رقم می‌زند و رها کردن آن با استدلال عدم موفقیت دیگری علیرغم تلاش خودپذیرفتی نیست بنابراین توانمندسازی در گروه با توانمندسازی افراد گروه یک فرآیند ترکیبی و تلفیقی است.
در انسجام ابتدا حضور گروه‌های متخصص جهت برنامه‌ریزی ، هدف‌گذاری، آموزش، سازماندهی و نظم لازم است اما به تدریج این مسئله باید به دخالت حداقلی گراییده و به جمعیت محلی واگذار شود.
مشخص شده سازمان و عملکرد و نقش هریک در گروه در انسجام اجتماعی باعث جلوگیری از اصطکاک بین نیروها و سرعت و دقت کار می‌شود.

                                                                                                                                                                                             دکتر مهرداد ژند

جهت دانلود رایگان لینک زیر را کلیک نمائید.

انسجام

پاسخ دهید

آدرس پست الکترونیکی شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای اجباری مشخص شده اند *